Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012

Μαστόρων Ανάγνωσμα Δεύτερο


Το λοιπόν. Ξέρω το ότι καίγεστε να μάθετε για την πρόοδο της ανακαίνισης, ίσως στον ίδιο βαθμό που καίγεστε για τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στην Κουάλα Λουμπούρ.

Θα βάλω λοιπόν τέλος στην αγωνία και το σασπένς, γιατί δεν είναι καιρός τώρα να τρώτε τα νύχια σας, έχουμεν κρίση, οι νυχούδες στοιχίζουν κτλ, κτλ.

Το πρότζεκτ λοιπόν προχωρά με βασανιστικά αργούς -για μένα-ρυθμούς, γιατί καταβάθος ήλπιζα ότι θα γίνω ο θηλυκός Σπύρος Σούλης και θα έχω ένα ολοκαίνουριο σπίτι σε 5 μέρες. Ίσως φταίει το ότι δεν αγόρασα σφυρίχτρα από την αρχή.

Έχει 2 εβδομάδες που ξεκίνησαν οι εργασίες. Η πρώτη εβδομάδα ήταν αφιερωμένη στα χαλάσματα. Η δεύτερη στα σημαθκιάσματα, σχισίματα, τοποθέτηση σκελετών γυψοσανίδων κτλ.

Ως τωρά οι μαστόροι δεν μου έκαμαν νερά (φτου φτου φτου μεν με μμμαθκιάσω).

Εκάμεν μου όμως νεκατωσιές μια συγκεκριμένη εταιρεία ηλεκτρικών συσκευών.
Από αυτή την εταιρεία παραγγείλαμε μόνο τον απορροφητήρα και ειλικρινά, αν είχα παραγγείλει και άλλα πράγματα, θα τα ακύρωνα.

Το πρώτο λάθος το έκανε ο τεχνικός τους στο τηλέφωνο, όταν του τηλεφώνησε ο γυψοσανιδάς να τους ρωτήσει πόσο χώρο θέλουν μεταξύ του ταβανιού και της γυψοσανίδας για το μηχανισμό τους. Έκαμεν μου τον τζαι εκατέβασε το ταβάνι μισό μέτρο.
Ευτυχώς ο γυψοσανιδάς εν συνεργάσιμος τζαι δεν εμουρμούρησε καθόλου που έπρεπε να ξηλώσει το σκελετό που έκαμε τζαι να τον ξανακάμει που την αρχή.

Την επόμενη μέρα ήρθε ένα συνεργείο της εταιρείας να κάμει την τοποθέτηση του μηχανισμού του απορροφητήρα. 
Ήρθαν να τον τοποθετήσουν τζαι δεν εφέραν μαζί τους αλφάδι.
Ούτε βαρίδι.
Ούτε τη σωστή αρίδα.
Ούτε την ειδική γόμα για τα ππούλια.
Τα ππούλια.
Ούτε βίδες. 
Καλάν ρε. Τι εφέρετε μαζί σας? Μόνο τον ημισαχνιασμένο εγκέφαλό σας?
Όχι!
Ο ένας έφερεν το κινητό του.
Για να μπορεί να επικοινωνεί με την Αγγέλισσαν του. 
Την Πουρέκκα του. 
Για 30 λεπτά.

Ευτυχώς που δεν ήμουν τζιαμε. Ευτυχώς που ήμουν δουλειά.

Ενευριάσαν μου το χτίστη και το διακοσμητή ο οποίος ευτυχώς έκαμεν τους το τσιάιν τους, έμεινεν όπως το γύπα πουπανωθκιόν τους να σιγουρευτεί ότι θα εκάμναν τη δουλειά σωστά και μου είπε τα καθέκαστα όταν όλα είχαν τακτοποιηθεί.

Εννοείται εζώσαν με οι δαιμόνοι. Επιάσαμεν τηλέφωνο τον ιδιοκτήτη τζαι εκάμαμεν παράπονο. 
Τζαι ας τολμήσει να μου ξαναστείλει τους ίδιους όταν έρθει η ώρα της τελικής τοποθέτησης.

Στην υπόλοιπη επικαιρότητα τώρα.

Έσπασε και μια σωλήνα της θέρμανσης όπως εκάμναν ένα σχίσμα για τες σωλήνες του νερού. (πέρκι να ενόμισες πως εννα αλλάξω θέμα) Ας είναι. Υποθέτω πως δε νοείται ανακαίνιση χωρίς μια σπασμένη σωλήνα.

Αυτά. 

Κατά τα άλλα, προσωπική ζωή γιόκ.

Σχολάνω, πάω ‘πού το γκρεμισμένο σπίτι, κάμνω καφέδες στους μαστόρους, ελέγχω την πρόοδο των εργασιών, μένω τζιαμέ ώσπου να σχολάσουν, πάω να κάμω άλλες δουλειές σχετικές με το πρότζεκτ και μπαίνω σπίτι κατασκοτωμένη και λισhιοπεινασμένη κατά τες 7-8.

Ευχάριστο διάλειμμα είναι οι εξορμήσεις για εντοπισμό του τέλειου νυφικού από τη φίλη μου που παντρεύεται και θα είμαι “κουμέρα” αααααχαχαχαχαχα άκου “κουμέρα”.. Ενιμπόρω εν πολλά αστεία τούτη η λέξη.
“Κουμπάρα”? Χχμπκχαααααααχαχαχαχαχαχα εν σάζεται με τίποτε.

Χάτε, κανεί με την άκρως συναρπαστική καθημερινότητά μου. 
Εν 1 η ώρα. 
Πάω να ππέσω.


Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012

Status update..


Εξαναχαθήκαμεν πήπολ…

Τι να κάμουμεν? Αυτά έχουν οι ανακαινίσεις/χαλάσματα/σάσματα/κτλ

Το χειρότερο εν ότι δεν προλαβαίνω καλά καλά να σας διαβάσω τζαι έκοψα πίσω. Αλλά ‘πού την άλλη έννα έχω υλικό μαζεμένο για διάβασμα και γουστάρω!

Με τους μαστόρους, το στάτους είναι το εξής:


Yeah baby! Were on!

PS: ΜΗΝ πάτε να δείτε την παράσταση “That Face” στο Σατιρικό! Ούτε από έξω μεν περάσετε! Απίστευτη φόλα, υποφέραμε βλέποντας τους ηθοποιούς να τσαλαπατούν το έργο. Χειροκροτήσαμε με ενθουσιασμό στο τέλος από τη χαρά μας που επιτέλους ετέλειωσε το μαρτύριο.

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2011

Το ματέμι


Κόρη μου!

Καλή μου τζαι γρουσή μου!

Παρέτα τον! Εχτές!

Δε σου αξίζει ο βλαμμένος.

Τι του βρίσκεις πραγματικά απορώ.
Πόθθεν να αρχίσω?

Που το ψευτο-τάχαμου-μάγκικο στιλάκι?

Που σου το παίζει τζαι αδδδρωπος βαρύς και ασήκωτος μη χέσω? Αλλά που άμαν του δειχτώ καμιάν ώρα εννα γυρεύκει τόπο να χωστεί?

Που τον ανύπαρκτο νου του? Που φτάνει μόνο ως το να δέρνεται μες τες κερκίδες?

Που το εκνευριστικότατον άππωμα όποτε βρεθεί σε κανένα τραπέζι?

Που το σεξιστικό wannabe “χιούμορ” του?

Τι του ήβρες τζαι ανέχεσαι τούτα που ανέχεσαι?

Πραγματικά έτσι περιπτώσεις θωρώ τζαι γίνουμαι κατζιά.

Τραβά τα τζαι σένα το ματέμι σου όμως. Τζαι σένα τζαι ούλλων των κορούων  που καταδέχονται έτσι συμπεριφορές που τον κάθε κουρούπεττο.

Εν στο 2011 που ζούμε. Εν είσαι καμιά καταπιεσμένη από την οικογένεια της μιτσιά που την εκακοπαντρέψαν με το εσhιέκκιπι  και εβρέθηκε παγιδευμένη σε μια τέτοια κατάσταση.
Εν με τη θέληση σου που τα τραβάς τούτα τζαι αυτό με κάμνει να θέλω να τσιριλλώ που το κακό μου.

Εν πράμαν? Να σου μαυρίσει τη ψυχή –ειδικά έτσι μέρες- τζαι να σε κάμνει να κλαίεις 5 μέρες επειδή τον επιάσαν οι loose βίδες του?

Παρέτα τον.

Ξαπόλα τον.

Σύρ’ τον να πάει να πήξει η κουρούκλα του.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Επήεν τζαι ήβρεν τον τζαι “εξαναπιάσαν τα” λαλεί. 

Όπως είπε και ο Κάουμποης: Τραβά τα το ματέμι σου...

Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2011

Τσουρουλοκατάσταση…



Ασπούμεν σίριουσλι..


Εν κόπος ρε κουμπάρε?

Όξα εν καταδέχεσαι?

Κατά τα άλλα, το μόνο που περιγράφει την κατάστασή μου αυτές τις μέρες είναι το κλασικό:

ΓΑΜΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ


Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011

Dear Μαριλούδιν.



Επειδή "όταν είσαι φρόνιμη είσαι διπλά φρόνιμη και νομίζεις ότι you make up for those nights που ενόμιζες ετζοιμούμουν τζε ένεθώρουν", σκεφτόμουν να σου κάμω δώρο το βασίλειο που θέλεις:


Έτο.. Έχω τζαι εικόνα του κάστρου:


Επροσπάθησα το πολλά, έστειλα το Ρούντολφ τζαι εκατάθεσεν αίτηση στην αρμόδια τοπική αρχή τζαι στην Πολεοδομία για άδεια ανέγερσης βασιλείου. 

Αλλά επειδή τούτα τα πράματα καθυστερούν τζαι ώσπου να γινεί μπορεί να περάσουν τα φετινά Χριστούγεννα, έχω τζαι πλάν Β:

Έβαλα τα ξωτικά να κατασκευάσουν τζείν την Κλίμακα Ειλικρίνειας:


Αλλά το software κάμνει μας κούτζια τζαι δεν επερασεν ακόμα το τεστ SCHQC (Santa Claus Quality Certification), εν τζαι η εμφάνιση λίον κάπως... 

Άρα τζαι για τούτο εννα περιμένεις. Δουλεύκουμεν το όμως!

Το πλάν C λοιπόν εν τούτες δαμέ: 


Επειδή η ζωή έχει πολλές κορίνες τζαι εννεν μόνο τζείνες που νομίζεις ότι εν για σενα. Εγώ ξέρω καλύτερα τζαι λαλώ σου το ότι οι δικές σου οι κορίνες εν καλύτερες και τέλειες και απλά πρέπει να περιμένεις να προσγειωθούν μπροστά σου. 

Εσhε έννοια όμως α! Όι να χάσκεις τζαι να φάεις καμιάν πάς την τζιεφαλή, δε φέρω καμία ευθύνη!

Τζαι επειδή ήσουν πολλά (αχέμ) φρόνιμη, αλλά και επειδή πιστεύκω εννα είσαι τζαι πολλά καλή οδηγός, μόλις πιάσεις την άδεια οδήγησης, έχω σου τζαι το αυτοκίνητο έτοιμο:


Χάτε, ακόμα ένα δωράκι γιατί αρέσκουν μου πολλά οι προβληματισμοί σου:


Καλά Χριστούγεννα Μαριλούδιν μου!


Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011

Η κρίση, της κρίσης..


Οκ μπορεί να τα εξαναθκιαβάσατε τούτα.

Αλλά ακόμα έσhει πολλούς που κάμνουν πως εν καταλάβουν πόθθεν μας ήρτεν η περιβόητη οικονομική κρίση τζαι νεκαλιούνται τζαι φταιν τους οι δημόσιοι υπάλληλοι τζαι η κυβέρνηση τζαι εγώ τζαι εσύ τζαι ο Χατζηπετρής κτλ.

Γιαυτό εννα μεταφέρω τζαι δαμέ τούτη την απλοποιημένη περιγραφή της παγκόσμιας (τονίζω το τούτον γιατί κάμνουν το γαργάρα) κρίσης:

MARY is the proprietor of a bar in Dublin. She realises that virtually all of her customers are unemployed alcoholics and, as such, can no longer afford to patronise her bar – she will go broke.

To solve this problem, she comes up with a new marketing plan that allows her customers to drink now, but pay later.
She keeps track of the drinks consumed on a ledger (thereby granting the customers loans).
Word gets around about Mary's 'drink now, pay later' marketing strategy and, as a result, increasing numbers of customers flood into Mary's bar.
Soon she has the largest sales volume for any bar in Dublin — all is starting to look rosy.
By providing her customers freedom from immediate payment demands Mary gets no resistance when, at regular intervals, she substantially increases her prices for wine and beer, the most consumed beverages.
Consequently, Mary's gross sales volume increases massively.

A young and dynamic vice-president at the local bank recognises that these customer debts constitute valuable future assets and increases Mary's borrowing limit.
He sees no reason for any undue concern, since he has the debts of the unemployed alcoholics as collateral.

At the bank's corporate headquarters, expert traders figure a way to make huge commissions, and transform these customer loans into Drinkbonds and Alkibonds. These securities are then bundled and traded on international security markets.

The new investors don't really understand that the securities being sold to them as 'AAA' secured bonds are really the debts of unemployed alcoholics. They have had a 'rating house' certify they are of good quality.
Nevertheless, the bond prices continuously climb, and the securities soon become the hottest-selling items for some of the nation's leading brokerage houses.

One day, even though the bond prices are still climbing, a risk manager at the original local bank decides that the time has come to demand payment on the debts incurred by the drinkers at Mary's bar. He so informs Mary.

Mary then demands payment from her alcoholic patrons, but, being unemployed alcoholics, they cannot pay back their drinking debts.
Since Mary cannot fulfil her loan obligations she is forced into bankruptcy. So she now is broke.

The bar closes and the 11 employees lose their jobs.

Overnight, Drinkbonds and Alkibonds drop in price by 90%.
The collapsed bond asset value destroys the bank's liquidity and prevents it from issuing new loans, thus freezing credit and economic activity in the community.

The suppliers of Mary's bar had granted her generous payment extensions and had invested their firms' pension funds in the various Bond securities. They find they are now faced with having to write-off her bad debt and with losing over 90% of the presumed value of the bonds.

Her wine supplier also claims bankruptcy, closing the doors on a family business that had endured for three generations. Her beer supplier is taken over by a competitor, who immediately closes the local plant and lays off 150 workers.

Fortunately though, the bank, the brokerage houses and their respective executives are saved and bailed out by a multi-billion euro, no-stringsattached cash infusion from their cronies in government.

The funds required for this bailout are obtained by new taxes levied on employed, middle-class, non-drinkers who have never been in Mary's bar.
Now, do you understand economics in 2011?

Φυσικά που τούτην ούλλη την ιστορία κάποιοι εκάμαν τα παλλούτζια των τρισέγγονων τους χρυσά και συνεχίζουν ακάθεκτοι.

Αλλά το καλύττερο εν η λύση που προτείνεται που τους φωστήρες: Μειώστε τους μισθούς των υπαλλήλων. Και να λαλείτε και ευχαριστώ γιατί εν απολύεστε όπως κάποιοι άλλοι.
Ξεφτέρια μου!

Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2011

Χριστουγεννιάτικο Flash Mob!


Τούτη η χρονιά ήταν πραγματικά η χρονιά των παλουκιών.

Εν καιρός την να τη σιχτηρίσουμε με πανηγυρικό τρόπο.

Που τη μια όσον και προλαβαίνετε να δηλώσετε συμμετοχή στο Secret Santa.

Και από την άλλη ελάτε να σουστούμε σε ένα Χριστουγεννιάτικο Flash Mob –ευκαιρία να κάψεις και καμιάν κουραμπιεδίσιμη θερμίδα!

Οι πρόβες θα γίνονται καθημερινά στις 7 μ.μ. στην αίθουσα του σωματείου Παρνασός, στη Λεωφόρο Τσερίου!

Για την ώρα προσανατολιζόμαστε να γίνει το Σ/Κ 17-18 Δεκεμβρίου.  Θα αποφασιστεί μάλλον σήμερα που θα βρεθούμε από κοντά για την πρώτη πρόβα. Υπάρχουν και κάποιες ιδέες  να γίνει και μια φιλανθρωπική κίνηση ως μέρος του όλου καρκασιαλικιού.

Επίσης, επειδή έχω πολλά περιορισμένο χρόνο μπροστά στο pc τωρά τελευταίως, πηγαίνετε και μια βόλτα στο μπλόγκ που έγινε ειδικά για τούντο σκοπό:


Ατε! ελάτε πόψε στην πρόβα να τα αποφασίσουμε..

Α! and SPREAD THE WORD PEOPLE!!!