Home...

Τζαι τωρά καθάρισμα…

Τζα!

Ωωω.. τι μου κάμνετε πήπολ? Όλα καλά όλα ανθηρά? Πάντα τέτοια...

Εγώ μετρώ τις μέρες αντίστροφα πλέον, για να μπούμε στο καινούριο πλέον σπίτι.

Μάνα μου το ρε τζαι εγίνηκεν αγνώριστο. Καμία μα καμία σχέση λαλώ σας. Ξεπέρασε κάθε προσδοκία το αποτέλεσμα, αλλά και η όλη διαδικασία.

Μες σε 2,5 μήνες εποσπαστήκαν ούλλοι οι μαστόροι. 

Το μόνο που έμεινε εν η κουζίνα και κάποια ‘που  τα έπιπλα που τα καρτερούμεν να φτάσουν Κύπρο σε λίγες μέρες.

Όλα κύλισαν σύμφωνα με το πρόγραμμα σε τέτοιο βαθμό που θα μας ζήλευαν Ελβετοί ωρολογοποιοί.

Μα εν τέλειο τέλειο τέλειο τέλειο τέλειο. 

Και άψογο.

Θέλω να γράψω και ειδικό πόστ για τον Αντρα του Σπιτιού, το διακοσμητή μου. Παιθκιά ένα θα σας πω: Ξεπέρασε κάθε προσδοκία! 

Ο Κάουμποης, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων στο Φαρ Ουέστ, δεν μπορούσε να συμμετέχει στην όλη διαδικασία της ανακαίνισης και έτσι τον έχρισε Άντρα του Σπιτιού.

Εβούρησεν παραπάνω από ό,τι θα περίμενα, έδωσε υπέροχες λύσεις που να εξυπηρετούν τα θέλω μου,  φρόντισε να γίνουν όλα μέσα στο μπάτζετ που είχαμε, έβαλλε ττερπιέν σε ανυπάκουους μαστόρους και διαμόρφωσε και το σπίτι σύμφωνα με τη δική μου αισθητική και έγιναν όλα τόσο τέλεια που όποιος μπαίνει μέσα στο σπίτι εκστασιάζεται.  Τζαι για την τιμή που χρεώνει το “πολλά λογική” εν πολλά λίον, για να το περιγράψει. Έχω πολλά να πω, αλλά το σηματικότερο είναι ότι δοξάζω τον πλάστη μου που με εφώτισε να συνεργαστώ μαζί του.

Α Ψ Ο Γ ΟΣ.

Και με το παιδί που μου έκαμεν την εξώπορτα είμαι τζει που το ευχαριστημένη. Συνεργάσιμος, ακριβής, ούτε που θέλει να του πείς κάτι θκυό φορές και η εξώπορτα τέλεια. 

Εμετάνωσα που δεν του ανάθεσα όλα τα πελεκανικά ‘που μιας αρχής.

Όποιος θέλει το οτιδήποτε στέλνω του στοιχεία επικοινωνίας για τούτους που με εντυπωσίασαν με τον επαγγελματισμό τζαι το μεράκι που εδείξαν ότι έχουν για τη δουλειά τους.

Χάτες να τελειώνουμε, γιατί εκουράστηκα να είμαι ξεσπιτωμένη.

Άνοιξε και ο καιρός τζαι θέλω τα πράματα μου, τα ρούχα μου, τα παπούτσια μου κτλ που αυτή τη στιγμή μαζεύουν σκόνη πακετταρισμένα σε μια αποθήκη.

Ωδή στο Χτίστη

Η ανακαίνιση προχωρά κανονικά. Διόρθωση. Προχωρούσε κανονικά, ώσπου μας τα χάλασε λίγο ο καιρός.  

Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε αλουμίνια και αυτό απαιτεί να μείνει το σπίτι χωρίς παράθυρα για 3-4 μέρες, ώσπου να τριφτούν και ξαναμπογιατιστούν οι κάσιες και περιμένουμε να δούμε από βδομάδας αν θα ποκάτσουν λίγο οι βροχές, για να προχωρήσουμε.

Τζαι επειδή δαμέσα είπα τα κακά κάποιων μαστόρων, θέλω πολλά να πω τζαι τα καλά.

Έχω να δηλώσω λοιπόν ότι ο χτίστης μου ήταν λαχείο.

Εμετάνωσα που δεν του έδωσα να μου κάμει και τα βαψίματα. 

Μα ό,τι τζαι να πω εν λίο:

Ό,τι είπαμε έγινε στην ώρα του.

Εν καθαρός τζαι συγυρισμένος.

Είπα του να προσέχει τα πατώματα γιατί δε θέλω να τα αλλάξω τζαι παρόλα τα σχίσματα, ξηλώματα, χαλάσματα τζαι πατσιαρίσματα, δεν έχουν ούτε μια γρατσουνιά.

Έπρεπε να σπάσει τη βάση της κουζίνας και να αφαιρέσει κάποια κομμάτια από το πάτωμα. Όσοι ήρθαν να τα δούν τον καιρό των προσφορών εσαλαβατούσαν ότι εν πολλά δύσκολο, τζαι εννα τσακρίσουν τα γύρω κομμάτια. Τούτου ετσάκρισεν του μόνο ένα τζαι ενεκαλιέτουν μόνος του τρείς ημέρες.

Ό,τι πρόβλημα τζαι να υπήρχε προσπάθούσε να βρεί λύση που όχι μόνο να είναι καλή, αλλά και οικονομική, έστω και αν σήμαινε πιο πολύν κόπο από τη μεριά του. Εγλύτωσεν μου τζαι κάποια λεφτά στο τέλος με κάποιες ιδέες που είχε.

Αυτοδιορίστηκε και δεύτερος επιστάτης και είχε και έννοια των άλλων μαστόρων να μεν κάμνουν της τζιεφαλής τους.

Τζαι το καλλύτερο? Ήταν ο πιο τίμιος ‘πού ούλλους. 

Είχαμεν υπολογίσει εμείς περίπου πόσο θα ήταν ένα λογικό ποσό για τη δουλειά του χτίστη και ήταν ο μόνος που έδωσε προσφορά όσο έπρεπε τζαι λίιιιγο παρακάτω. Με παζαρέματα με τίποτε. 

Ο άλλος που επαίζετουν  να πιάσει τη δουλειά είπεν τα διπλάσια σχεδόν τζαι μετά από παζάρεμα κατέβηκε στο σωστό ποσό.

Βασικά τούτος ήταν ο λόγος που αποφάσισα στην αρχή να του δώσω τη δουλειά. Λαλώ “από τη στιγμή που φάνηκε κύριος από την αρχή, μπορεί να φανεί κύριος και στη δουλειά του”.

Μα ήταν λαχείο λαλώ σας.

Εδούλευκε μαζί με τον γιό του ένα πολλά καλογέλαστο τζαι πρόθυμο κοπελλούι. Εν ξένοι. Τζαι τζίνοι που χώρα του πρώην ανατολικού μπλοκός. Εσhει 10 χρόνια που εν Κύπρο και ξέρουν πολλά καλά Κυπριακά. 

Εγνώρισα και τη γυναίκα του που ήρθε στο σπίτι κάνα θκιό φορές. Έμαθε ότι τζαι η μάμμα μου εννεν ‘που Κύπρο τζαι ρωτά με: Νιώθεις αποδεχτή? Η έννοια της εν να μεν νιώθουν τα παιδιά της απόρριψη ‘που τον περίγυρο. Ο γιός της, πον ο μεγάλος, ήταν 10 χρονών όταν ήρθαν. Επήεν σχολείο δαμέσα, πλέον νιώθει πιο πολλά Κυπραίος παρά ξένος. Δαμέ εν η ζωή του, οι φίλοι του, η φιλενάδα του κτλ.. 

Αλλά η Κύπρος άλλαξε τωρά τελευταίως λαλεί μου. Εμείς έχει τόσα χρόνια που μένουμε στο τάδε χωριό, ξέρουν μας ούλλοι, αλλά επειδή στην Κύπρο ήρθαν τζαι κάποιοι ξένοι που εννεν καλοί επηρεάζει μας ούλλους... η αντιμετώπιση του κόσμου που εν μας ξέρει.. Εννεν το ίδιο όπως στες αρχές, λαλεί μου. 

Έλυσεν την η μίλλα μου. Εν ποτούντες περιπτώσεις που “τα χλωρά καίγονται μαζί με τα ξερά”. Τζαι τι να της πεις? 

Μαστόρων Ανάγνωσμα Δεύτερο

Το λοιπόν. Ξέρω το ότι καίγεστε να μάθετε για την πρόοδο της ανακαίνισης, ίσως στον ίδιο βαθμό που καίγεστε για τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στην Κουάλα Λουμπούρ.

Θα βάλω λοιπόν τέλος στην αγωνία και το σασπένς, γιατί δεν είναι καιρός τώρα να τρώτε τα νύχια σας, έχουμεν κρίση, οι νυχούδες στοιχίζουν κτλ, κτλ.

Το πρότζεκτ λοιπόν προχωρά με βασανιστικά αργούς -για μένα-ρυθμούς, γιατί καταβάθος ήλπιζα ότι θα γίνω ο θηλυκός Σπύρος Σούλης και θα έχω ένα ολοκαίνουριο σπίτι σε 5 μέρες. Ίσως φταίει το ότι δεν αγόρασα σφυρίχτρα από την αρχή.

Έχει 2 εβδομάδες που ξεκίνησαν οι εργασίες. Η πρώτη εβδομάδα ήταν αφιερωμένη στα χαλάσματα. Η δεύτερη στα σημαθκιάσματα, σχισίματα, τοποθέτηση σκελετών γυψοσανίδων κτλ.

Ως τωρά οι μαστόροι δεν μου έκαμαν νερά (φτου φτου φτου μεν με μμμαθκιάσω).

Εκάμεν μου όμως νεκατωσιές μια συγκεκριμένη εταιρεία ηλεκτρικών συσκευών.

Από αυτή την εταιρεία παραγγείλαμε μόνο τον απορροφητήρα και ειλικρινά, αν είχα παραγγείλει και άλλα πράγματα, θα τα ακύρωνα.

Το πρώτο λάθος το έκανε ο τεχνικός τους στο τηλέφωνο, όταν του τηλεφώνησε ο γυψοσανιδάς να τους ρωτήσει πόσο χώρο θέλουν μεταξύ του ταβανιού και της γυψοσανίδας για το μηχανισμό τους. Έκαμεν μου τον τζαι εκατέβασε το ταβάνι μισό μέτρο.

Ευτυχώς ο γυψοσανιδάς εν συνεργάσιμος τζαι δεν εμουρμούρησε καθόλου που έπρεπε να ξηλώσει το σκελετό που έκαμε τζαι να τον ξανακάμει που την αρχή.

Την επόμενη μέρα ήρθε ένα συνεργείο της εταιρείας να κάμει την τοποθέτηση του μηχανισμού του απορροφητήρα. 

Ήρθαν να τον τοποθετήσουν τζαι δεν εφέραν μαζί τους αλφάδι.

Ούτε βαρίδι.

Ούτε τη σωστή αρίδα.

Ούτε την ειδική γόμα για τα ππούλια.

Τα ππούλια.

Ούτε βίδες. 

Καλάν ρε. Τι εφέρετε μαζί σας? Μόνο τον ημισαχνιασμένο εγκέφαλό σας?

Όχι!

Ο ένας έφερεν το κινητό του.

Για να μπορεί να επικοινωνεί με την Αγγέλισσαν του. 

Την Πουρέκκα του. 

Για 30 λεπτά.

Ευτυχώς που δεν ήμουν τζιαμε. Ευτυχώς που ήμουν δουλειά.

Ενευριάσαν μου το χτίστη και το διακοσμητή ο οποίος ευτυχώς έκαμεν τους το τσιάιν τους, έμεινεν όπως το γύπα πουπανωθκιόν τους να σιγουρευτεί ότι θα εκάμναν τη δουλειά σωστά και μου είπε τα καθέκαστα όταν όλα είχαν τακτοποιηθεί.

Εννοείται εζώσαν με οι δαιμόνοι. Επιάσαμεν τηλέφωνο τον ιδιοκτήτη τζαι εκάμαμεν παράπονο. 

Τζαι ας τολμήσει να μου ξαναστείλει τους ίδιους όταν έρθει η ώρα της τελικής τοποθέτησης.

Στην υπόλοιπη επικαιρότητα τώρα.

Έσπασε και μια σωλήνα της θέρμανσης όπως εκάμναν ένα σχίσμα για τες σωλήνες του νερού. (πέρκι να ενόμισες πως εννα αλλάξω θέμα) Ας είναι. Υποθέτω πως δε νοείται ανακαίνιση χωρίς μια σπασμένη σωλήνα.

Αυτά. 

Κατά τα άλλα, προσωπική ζωή γιόκ.

Σχολάνω, πάω ‘πού το γκρεμισμένο σπίτι, κάμνω καφέδες στους μαστόρους, ελέγχω την πρόοδο των εργασιών, μένω τζιαμέ ώσπου να σχολάσουν, πάω να κάμω άλλες δουλειές σχετικές με το πρότζεκτ και μπαίνω σπίτι κατασκοτωμένη και λισhιοπεινασμένη κατά τες 7-8.

Ευχάριστο διάλειμμα είναι οι εξορμήσεις για εντοπισμό του τέλειου νυφικού από τη φίλη μου που παντρεύεται και θα είμαι “κουμέρα” αααααχαχαχαχαχα άκου “κουμέρα”.. Ενιμπόρω εν πολλά αστεία τούτη η λέξη.

“Κουμπάρα”? Χχμπκχαααααααχαχαχαχαχαχα εν σάζεται με τίποτε.

Χάτε, κανεί με την άκρως συναρπαστική καθημερινότητά μου. 

Εν 1 η ώρα. 

Πάω να ππέσω.

Status update..

Εξαναχαθήκαμεν πήπολ…

Τι να κάμουμεν? Αυτά έχουν οι ανακαινίσεις/χαλάσματα/σάσματα/κτλ

Το χειρότερο εν ότι δεν προλαβαίνω καλά καλά να σας διαβάσω τζαι έκοψα πίσω. Αλλά ‘πού την άλλη έννα έχω υλικό μαζεμένο για διάβασμα και γουστάρω!

Με τους μαστόρους, το στάτους είναι το εξής:

Yeah baby! We’re on!

PS: ΜΗΝ πάτε να δείτε την παράσταση “That Face” στο Σατιρικό! Ούτε από έξω μεν περάσετε! Απίστευτη φόλα, υποφέραμε βλέποντας τους ηθοποιούς να τσαλαπατούν το έργο. Χειροκροτήσαμε με ενθουσιασμό στο τέλος από τη χαρά μας που επιτέλους ετέλειωσε το μαρτύριο.

Νεράιδες, Νύμφες και άλλα μυθικά πλάσματα

Μετά από εμπεριστατωμένη έρευνα έχω να δηλώσω ότι υπάρχουν Νεράιδες και Νύμφες!

Αλήθεια!

Μεταξύ άλλων οι Νεράιδες και οι Νύμφες παίρνουν πλαστικό, το επεξεργάζονται νύχτες με πανσέληνο και μόνον όταν η Αφροδίτη κάνει τρίγωνο με τον Άρη, το κάνουν καρέκλες, για τις οποίες το HACAP (ή whatever) επιβάλλει να γίνεται τεχνικός έλεγχος από οπίσθια παρθένων και μετά πωλούνται σε καταστήματα επίπλων.

Κάπως έτσι πρέπει να πάει το πράμαν γιατί δεν εξηγούνται αλλιώς οι τιμές τούντων καρεκλών.

ΕΝ ΠΛΑΣΤΙΚΕΣ ΤΑ ΓΕΡΙΜΑ!!! Εννεν ΄πού χρυσάφιν! 

Άραεσου να πω του Λόρδου να μου κάμει καμιάν?

Όι α?

To whom it may concern…

Προς υδραυλικούς:

Μεν με περιπαίζετε. Άθλιοι. Ξέρω πολύ καλά τι σημαίνει “χρέωση με το σημείο”. Ξέρω επίσης πολύ καλά πόσα χρεώνετε τες εταιρείες και τους εργολάβους “το σημείο” και πόσα βάλλουν ‘πού πάνω τζαι τούτοι οι άθλιοι, για να φκάλουν μούχτιν λεφτά πας τη ράσhη μας. 

Πιάστε τα κατσιαβιδούθκια σας τζαι έσhει τζαι αλλού υδραυλικούς που βιδώννουν φουντάνες.

(Η κάθε βρύση είναι ένα σημείο. Ο υδραυλικός χρεώνει την εταιρεία/εργολάβο το κάθε σημείο περίπου 130-150 ευρώ. Η εταιρεία σου το χρεώνει εσένα 200-250 ευρώ. Όταν λένε αυτό εννοούν που το ντεπόζιτο ως τη βρύση με τες σωλήνες και την τοποθέτηση.

Εγώ  κάνω ανακαίνιση και έχω ΗΔΗ περασμένες καινούριες σωλήνες ως τα σέντε, οι οποίες απλώς πρέπει να τες ποτυλίξεις και να τες κατεβάσεις μες τα σχίσματα που θα κάνει ο χτίστης  (1 μέρα δουλεία) και να μου βιδώσεις τες φουντάνες (άλλη 1 μέρα δουλειά).

1+1=2.

2 μέρες δουλεία. Χωρίς να γοράσεις σωλήνες.

ΜΕΝ ΜΟΥ ΛΑΛΕΙΣ 2500 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΔΕΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΜΕ-ΠΙΑΝΟΥΝ-ΟΙ-ΔΑΙΜΟΝΟΙ)

Προς χτίστες:  

Μεν με περιπαίζετε. Μα ενομίσετε ότι επειδή μιλάτε με μια ξανθιά-πανέμορφη-θελκτική (άκουσα γέλια? Α!) γυναίκα, μπορείτε να αννοίετε το στόμα σας και να λαλείτε ότι θέλετε? 

EΣΙhΕΙ ΤΖΙΑΛΛΟΥΣ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕ…

Ούτε τοίχους εννά ρίψω ούτε τίποτε! Τούτα που θέλω θεωρούνται “κουτσοδούλεια”. 

Μα ενόμισες έννα σε πιερώσω γρουσάφι, για να φέρεις θκιό μαυρίες, να τους δώσεις οδηγίες τζαι να πάεις στον καφενέ/ρέξεις που τες άλλες σου δουλειές? Έσhει αγγούρι.

(κουτσοδούλι= να σου ποβιδώσω τα ερμάρκα και να τα σύρω στη χωράφα δίπλα, να πιάσω τον τροχό να σου κάμω 10-15 σχίσματα τα οποία θα σου τα ξαναγεμώσω πηλό, να σου βάλω καινούρια κεραμικά μονο στο μπάνιο.

Ου σόρυ! Επαρασύρθην και μιλώ στο πρώτο πρόσωπο.

Εννοώ να φέρω θκιό μαυρίες -τους οποίους πιερώννω 500 ευρώ το μήνα- να σου τα κάμουν λιλλίτσια θκιό ππαλιές, να τους υποδείξω να φκάλουν τα σχίσματα πάς τα σημάδια του υπεύθυνου της ανακαίνισης και εγώ να πιερωθώ για 2 εβδομάδες συνολικά δουλειά -όι δική μου, των μαυρίων είπαμε- 10000 ευρώ)

Προς αλουμινιτζίες:

Μεν με περιπαίζετε. Ζούμε στο 2011. Έχουμεν ίντερνετ. 

Το θαυμαστό αυτό εργαλείο μας επιτρέπει να ελέγξουμε εάν οι παπαριές που λαλείτε ευσταθούν. 

Κανονίστε την πορεία σας α!

Προς φίλους:

Μεν με περιπαίζετε. Το ότι είμαστε φίλοι/συγγενείς/συμπέθεροι/γείτονες/κουμπάροι/κτλ δε σημαίνει πως έχετε σίγουρη τη δουλειά. 

Ίντα εσύ θωρείς την πούγκα σου, άμαν μου λαλείς μια τιμή, εγώ έννα με δω τη δική μου?

Πόσο μάλλον άμαν θεωρείς ότι μπορείς, επειδή είμαστε φίλοι/συγγενείς/συμπέθεροι/γείτονες/κουμπάροι/κτλ, να με γράφεις παραπάνω ‘πού τους πελάτες σου με τους οποίους δεν είσαι φίλος/συγγενής/συμπέθερος/κουμπάρος/κτλ.

Προς όλους:

Μεν με περιπαίζετε. Προσφορές πιάνουμε από πολλούς. Έννα συγκριθείτε και με άλλους στο παζάρι. Τούτο εν το σκέφτεστε πριν ανοίξετε το στόμα σας? 

Μαστόρων Ανάγνωσμα Πρώτο

Ξέρω το ότι καίγεστε να μάθετε τι γίνετε τζαι εχάθηκα.

Λοιπόν πήπολ. Οι μέρες μου εγεμώσαν ασφυκτικά με μαστόρους, πλακάκια, συρτάρια κουζίνας και  βούρνες.  Πολλά εξάιτινκγ τι να σου πω!

Τελικά οι προσδοκίες που είχα για αυτήν την ανακαίνιση ήταν όλες λάθος.

Ενόμιζα ότι το διάστημα που απλώς θα διάλεγα πράματα θα ήταν το πιο ευχάριστο. Δεν είναι. Μπούχτισα που πλακάκια. Τζαι βούρνες. Τζαι συρτάρκα. Τζαι οδήγημα μες την κίνηση την Λευκωσίας κάθε μα κάθε απόγευμα. Τα νεύρα μου. Εβαρέθηκα. Θέλω να τελλειώννει τούτη η ιστορία τζαι να μεν ξαναδώ πλακάκι ομπρός μου. Εχάσαν τα ψώνια τη χαρά τους.

Τζαι οι μαστόροι εν πολλά αθκιασεροί τελικά. Έρχεται ασπούμεν ο κύριος Πανίκκος να τσιεκκάρει την κατάσταση,  για να δώσει προσφορά. Με το που μπαίνει της πόρτας παραγγέλλει έναν καφέ. Κάμνω του, βάλλω του και κανέναν αλμυρό,  καθόμαστε στο τραπέζι, ξεκινώ να του λαλώ τα καθέκαστα, για να κόφκω στράτα. 

Αλλά όοοοοοχι! Ο κύριος Πανίκκος θέλει κουβεντούα, τάχα σχετική με τη δουλειά:

-Τζαι πέτε μου εν το πατρικό σου είπαμεν?

-Ναι.

-Ααα ωστέ.. Εν καλά.. Πότε εχτίστηκε?

-Πριν 15-20 χρόνια.

-Ααα ωστέ.. εν καλά.. πάλε καλά να λαλείτε. Ξέρεις πόσος κόσμος ταλαιπωρείται που ένεσhει?

-Ξέρω ξέρω.. (σούζμα κεφαλιού)

-Ξέρεις πόσα θέλεις να χτίσεις? Μπλά μπλά….

-Ξέρω ξέρω.. (σούζμα κεφαλιού κατά τη διάρκεια της ανάλυσης του πόσα θέλει το χτίσιμο)

-Ξέρεις τούτα τα έτοιμα ήντα πατταλοδουλειές έχουν? Μπλά μπλά…

-Ξέρω ξέρω.. (σούζμα κεφαλιού κατά τη διάρκεια της ανάλυσης των πατταλοδουλειών)

-Είσαι παντρεμένη? (…????) Ξέρεις εμένα η κόρη μου..

-Ξέρω ξέρω.. (σούζμα κεφαλιού κατά τη διάρκεια της εξιστόρησης του τι έκαμεν η κόρη/γιος/γείτονας/συμπέθερος του όταν έχτιζε)

Πίνει εντέλει τον καφέ του και ξεκινά το τούρ στο σπίτι. Από δωμάτιο σε δωμάτιο και εδώ κύριε Πανίκκο μου πρέπει να γινεί τούτο και εκεί να γινεί το άλλο.

Τέλος τούρ.

Παραγγελία δεύτερου καφέ.

Ακολουθεί λεπτομερής εξιστόρηση περιστατικών που του ετύχαν και πώς αυτός ως σούπερ μάστρος έσωσε την κατάσταση και έσασεν τες γερημίες των άλλων που εγελαστήκαν οι πελάτες τζαι εκλείσαν, αντί να παν κοντά του ολόισhια.

Αν είμαι τυχερή στες 2 ώρες έννα σηκωστεί να φύει με την υπόσχεση να μου στείλει την προσφορά το συντομότερον, δηλαδή πριν να περάσει ένας μήνας. Ελπίζω.  Μάταια.

Ακολουθεί το ίδιο ΑΚΡΙΒΩΣ σκηνικό με τες ίδιες ΑΚΡΙΒΩΣ κουβέντες με τον κύριο Κωστάκη, τον κύριο Μιχαλάκη, τον κύριο Πάμπο, τον κύριο Χαμπή, τον κύριο Κούλλη, τον κύριο…

Αν τύχει τζαι ο κύριος Κούλλης/Πάμπος/Πανίκκος εν τζαι κανένας γνωστός, γαμπρός, άντρας της γειτόνισσας της εξάδερφης του Καουμπόη ή του παπά μου-παππού μου, ε τότε η επίσκεψη, εκτός των άλλων, περιλαμβάνει και όλα τα κουτσομπολιά του σογιού και της γειτονιάς κομπλίτ με σουβλάκια ή πίτσα γιατί στες 5+ ώρες επεινάσαν τα πλάσματα.

Άτε, αφήνω σας γιατί χτυπά το κουδούνι ο κύριος Στέλιος τζαι πρέπει να του κάμω τον καφέ του..

Μαστόρων Κρίση

Το λοιπόν. Τούτη η ανακαίνιση αρκεψεν τζαι φακκά μου κέντρον τζαι ακόμα εν αρκέψαμεν.

Ρε κουμπάρε. Έχουμεν κρίση ιμίσh.

Τζαι κλαίεσαι που εν εμείναν δουλειές τζαι λιάναν τέλεια. (?)

Τζαι έρχομαι εγώ τζαι ζητώ σου προσφορά.

Για να σου δώκω ριάλλια.

Που κλαίεσαι ότι ένεσhεις.

Τζαι εγώ θα πάω να δανειστώ, να πκιερώσω τζαι μιαν φάουσαν τόκους κερατιάτικα, τζαι να σου τα δώκω το κέρατό μου μέσα.

Ριάλια που κλαίεσαι ότι ένεσhεις. (?)

Τζαι εσού γράφεις με??????

Πόσην ώρα θέλεις να φκάλεις μιάν προσφορά κύριε αλουμινιτζή τα γέριμα?  Να κάτσεις τον κώλο σου κάτω για 2-3 ώρες μάξιμουμ?? Μα πολλά μάξιμουμ?

Επεράσαν θκυό εφτομάες! Θκυό εφτομάες!!!!!! 

Για να μου φέρεις έναν κωλόχαρτο που να λαλεί “Για να σου κάμω 7 παράθυρα τζαι 3 πόρτες θέλω τόσα”

Δύο (2) ΕβΔοΜάΔεΣ. 2.

Σατζίν.

Τωρά τζαι να πάει παρέτα! Μεν κάμεις τον κόπο καθόλου.

Που νομίζεις ότι έσhει τζιάνς να σε εμπιστευτώ να μου κάμεις τη δουλειά στην ώραν της, άμαν κάμνεις έτσι ακόμα εν αρκέψαμεν!!

Μεν τολμήσεις να εμφανιστείς ομπρός μου! Σύρε τζει! 

Αγργργργργργργρρρρ

τα ριάλια τζαι πούντα...?

Μα εν πράμαν όπου πάω να μου αρέσκει το πιο ακριβό σhιεσολιρέξ απρόσιτο πράμαν σε ούουουλο το σιόου ρούμ?

Μάχουμαι να περτέψω...

Μάχουμαι να κάμω ανακαίνιση στο πατρικό μου. Όπως αντιλαμβάνεστε θα ακολουθήσουν πόστς γεμάτα απελπισία, νεύρα, δάκρυα (δικά μου)  και ιδρωτίλα ματρόρων.

Τώρα είμαστε στο σχεδιασμό του απέλπιδου εγχειρήματος και προσφορών.

Και ερωτώ το Καϊσιν:

Πώς ξέρεις ποιος είναι ο κατάλληλος μάστρος?

Γιατί όλοι συστημένοι έρχονται, όλοι θα σου δείξουν τις καλύτερες δουλειές τους, κανείς δε θα σου πει “έκανα και αυτές τις ματζουτσιές/έτσάκρισα τα νεύρα του τάδε πελάτη”.

Όσοι έχετε περάσει κάτι ανάλογο δέχομαι συμβουλές για το τι πρέπει να προσέξω και τι με περιμένει…

Θέκκιου.