Ροκολοι reloaded

Μέσα στην τόση αθλιότητα των ημερών υπάρχουν ακόμα κομμάτια από φως. Θυμάστε τους ρόκολους στο χωράφι δίπλα? Η άτσαλα στημένη καλύβα αποδείχτηκε αρκετά γερή και οι συναντήσεις τους καλά κρατούν ακόμα. 

Δεν τους πτόησε ούτε ο χειμώνας ούτε τίποτε. Μαζεύκουντε τακτικά, έστω και αν η μάπα περιορίστηκε λόγο καιρού. Μαζεύκουνται τζιαι κρύφουνται μες την παραγκούδα. Παραγγέλλουν σουβλάκια τα οποία εκατάληγαν στην πόρτα μας, ώσπου να καταλάβει ο ντελιβεράς ότι πρέπει να παραδώσει στη χωράφα ΔΙΠΛΑ από τον αριθμό Χ της οδού Ψ. 

Κάποιες στιγμές παρανοούσαμεν λίο. Ρε λαλείς να τρυπιούνται τζιει μέσα? Μπα, άμα τους πετύχεις στο φως φαίνουνται καλά μωρά.

Δεν είναι απλώς καλά μωρά. Έχει δυό μέρες που ανάβουν φωθκιά και κάθουνται γύρω, προχθές με κιθάρα, να τραγουδούν το παλιό μου παλτό

και το σαν σταρ του σινεμά

και διάφορα έντεχνα, εκατάλαβες..

και χτές ήρθαν με μπαγλαμαδάκι σε παρακαλώ και δώστου ρεμπετιές και θε μου μεγαλοδύναμε

Σήμερα εν ήρταν :-(
Ούφου.

Με αφορμή τον Βαγγέλη, τα δεκατριάχρονα και τα πεντάχρονα.

Πουρέκκι μου.

Αγαπώ σε πολλά. Δεν με κόφτει με τι θα ασχοληθείς επαγγελματικά, δεν με κόφτει ο σεξουαλικός σου προσανατολισμός. Εγώ θα σε αγαπώ ό,τι και να γίνει. Επειδή όμως σε αγαπώ τόσο πολλά θέλω να βγεις Άνθρωπος στην κοινωνία. Αν τυχόν γίνεις εσύ θύτης, θα με έβρεις μπροστά σου. 

Θα έχεις συνέπειες για να μάθεις να συμπεριφέρεσαι. 

Επειδή αγαπώ σε, δε θα σε παρτάρω όπως κάμνουν οι παραπάνω άθλιοι κατά τη γνώμη μου γονείς δαμέσα δα τζιαι καταντούν άθλια και τα αντιπαθητικά κοπελούθκια τους.  

Υπόσχομαι σου τζιαι υπόσχομαι μου.

Αλλά.

Αν τυχόν σε πειράξουν πουρέκκι μου. Θα το μετανώσουν την ώρα που το εσκεφτήκαν καν. 
Μπορώ να τους βάλω πουκάτω που τη γης. 
Όχι εν βρασμώ ψυχής. Πφφφ.. Όχι καθόλου. Σιγά να μεν κάτσω τζιαι φυλακή για χάρη τους. Ψυχρά και μελετημένα και προσεχτικά. Μπορώ και θα το κάμω. Και δε θα τους βρει καθόλου γρήγορα και ανώδυνα. 
Γιατί μέσα μου κρύβω μια μικρή ψυχάκια και δε θα διστάσω να την ξαμολήσω. Τζιαι τούτο υπόσχομαι σου το.

Μητρικό ένστικτο

Ποτέ δεν ήμουν φαν των μωρών. 

Ξέρεις ποτζείνες τες κορούδες που μόλις δουν μωρό εκστασιάζονται σάννα τζιαι είδαν καττί? Ας πούμεν αν στο σπίτι σου έχεις μωρό και καττί/σκυλί θα κάμω παραπάνω χαρούδες του καττιού/σκυλιού. 

Αν ποτέ με πιάσουν οι τζιχαντιστές ο χειρότερος εγκλεισμός θα είναι να με κλείσουν σε κανένα νηπιαγωγείο. Εφιαλτικό. Γενικά τα παιδάκια τα βρίσκω το λιγότερο εκνευριστικά. Μπορεί και να μοιάζω πολλά με τες γάτες οι οποίες δεν θέλουν να κοντεύκουν οι άλλοι των μωρών τους, ούτε εκείνες κοντεύκουν των μωρών των άλλων. 

Άσε που τα νεογέννητα μοιάζουν με εξωγηνούθκια σε διασταύρωση με σαύρα. 

That being said το εξωγινοσαυράκι μου εν το πιο όμορφο, γλυκουλίνι, αγαπουλινάκι, πουρεκκίσιμο πουρέκκι έβερ. Έβερ λέω.

ΤΖΙΑΙ ΜΕΝ ΤΟΥ ΝΤΖΙΖΕΤΕ/ΚΟΝΤΕΥΚΕΤΕ!

Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί ο κόσμος εδώ στην Κύπρο θέλει να ντζίζει πας τα μωρά τα μικρά. Των μωρών των μικρών μόνο η μάμα τους, ο παπάς τους, άτε και καμιά γιαγιά επιτρέπετε να τους νζτίζουν (μικρόβια, ιώσεις κτλ χαλόου?) Και WTF με το όργιο των επισκέψεων πήπολ?

Ωδή στους ταλαίπωρους γονείς..

Χαχαχαχα ενιμπόρω τζιλιούμε χαμέ ‘που τα γέλια τζιαι ήνταλοης έννα σηκωστώ αγκαστρωμένη γυναίκα?

Ωδή στους ταλαίπωρους γονείς από τη Συμφωνική Ορχήστρα του Σίδνεϊ:

Αυτά είναι!! Αν και η δική μας συμφωνική είχε έστω το μισό χιούμορ και τόλμη, ήταν να έχουν πολλά παραπάνω επιτυχία από ό,τι  τωρά!

It's a..

Λαλείς να είμαι πουτζείνες που λαλούν «μάααανα μου το γιούδιν μου» τζιαι «μεν ακούεις γιέ μου, σαν την μάμα έννεν καμιά»? 

Θανάσιμη πεθερά mode loading… 

Faith in ροκόλους restored?

Τζιαι τζιαμέ που θάφκουμεν τους τωρασινούς ροκόλους ότι δεν ξέρουν τι είναι το πραγματικό παιχνίδι και ξέρουν μόνο να χώνουν την μουτσούνα τους μεσ’ τα τάμπλετ, τα σμάρτφοουν και τα πι-σι τζιαι εν τέλεια ακοινώνητοι κλπ κλπ… μεσ’ τη χωράφα δίπλα έχει λίγες μέρες που πεντέξι ροκόλοι (έφηβοι!!!) εστήσαν αυτοσχέδιο σπιτούδιν ‘πού κάτω που τον πεύκο και μαζεύκουνται κάθε απόγευμα τζιαι παίζουν μάππαν μες τες χωματσιές τζιαι παίζουν με τα ξύλα τζιαι ο Καουμπόης θέλει να φκεί έξω να παίξει μάππαν μαζί τους αλλά έχει δουλειά λαλεί τζιαι εγώ θέλω να τους κεράσω σπιτική λεμονάδα και να τους πω να τους χαίρονται οι γονιοί τους αλλά αν θέλουν να συνεχίσουν να τους χαίρονται να προσέχουν να μεν μου σύρουν τη μάππα πας σε κανέναν παραθύρι.

Γεια σας ρε ροκολούθκια, μάσιαλλα σας.

Ανυπομονησία

Πρέπει να εν η πρώτη φορά που ανυπομονώ να τόσον πολλά να αδιαθετήσω τζιαι έχω τζιαι γαμώ τα PMS τζιαι ετσακκρίσαν τα νεύρα μου τζιαι κάμνει μου μουσκουρούθκια. Χάτε κόρη μου τέλειωνε τζιαι έσπασες μας.  Τζιαι, άμαν κάμνω έτσι, για να ξεκινήσει η περίοδος, ήνταλοης εννά κάμνω, άμαν έννα περιμένουμε αποτελέσματα της προσπάθειας? Α?

Τζιαι όι έννεν άγχος. Εν κάτι πολλά διαφορετικό που το άγχος. Εν η σπαστική πρήχτικη σπασταρχίδικη φάση της αναμονής. Ενιμπορώ τες αναμονές. Είμαι οκ με το γεγονός ότι κατά πάσα πιθανότητα έθθα έχουμεν επιτυχία που την πρώτη. Εννεν τούτο που με ενοχλεί. Ξέρω το, περιμένω το τζιαι εν οκ. Σπάζει μου την όμως ότι έννα πρέπει να περιμένουμεν θκιό-2-δύο- εβδομάδες γαμώ τη μου, για να ξέρουμε. Ούφφου. Τζιαι όσον τζιαι να σου λαλεί ο άλλος «μεν το σκεφτεσαι» έννεν εφικτό ρε κουμπάρε. Σκέφτεσαι το. Μόνον και μόνο από περιέργεια να το πάρεις, σκέφτεσαι το. Τζιαι έννα θέλω να μάθω. Που την ίδια ώρα.

Φακ φακ φακ φάκκιτι φακ φακ

Φαντάσου δηλαδή να μεν ήμουν τζιαι τόσο χαλαρή στο θέμα κοπελλούθκια. Ήταν να πελλάνω σίουρα.

Καϊσιν Vs Υπογεννητικότητα

Πήπολ!

Είναι μεγάλη μου τιμή να σας ανακοινώσω πως βρέθηκε η λύση στο πρόβλημα της υπογεννητικότητας που ταλανίζει το πολύπαθο νησί μας.

Η λύση αυτή είναι το Καϊσίν σας αυτοπροσώπως.

Όπου πάω ο κόσμος γονιμοποιείται και αγκαστρώνεται. (και ανακαινίζεται αλλά τούτον εν άλλη κουβέντα)

Στις 3 από τις 4 δουλειές που άλλαξα από τότε που ήρθα Κύπρο, μόλις έπιασα δουλεία αποφάσισαν να ανακαινιστούν και ευθύς αμέσως το προσωπικό άρχισε να τεκνοποιεί. Ακόμα και μια κοπέλα που επροσπάθαν για 10 χρόνια έμεινε έγκυος.

Το αποκορύφωμα είναι στην τωρασινή μου δουλεία που σε μία υπηρεσία των 15 ατόμων, οι 5 εγκυμονούν, ενώ έχουμε ήδη 2 μωρά γεννημένα.

Αλλά και ο περίγυρος μου. Τον τελευταίο χρόνο  εγεννηθήκαν 9 μωρά στο άμεσο, μη εργασιακό, κοντινό μου περιβάλλον. 

Τα καταστήματα παιδικών της γειτονιάς μου δεν ενώσαν κρίση.

Ας τα υπολογίσω.. (μουμπλε μούμπλε.. 5+9+2 = μπούμπλε = 16)

16 μωρά σε ένα χρόνο.

Χωρίς να υπολογίζω απλούς γνωστούς και μακρινούς συγγενείς.

Τεχνητές γονιμοποιήσεις τζαι πελλάρες.

Κοντέψετε μου να σας φυσήσω τζαι το πρόβλημα σας ελύθην.

Καϊσιν. Από το φρούτο για τον άνθρωπο.

Επανάσταση

Τωρά τελευταίως είχαμεν αρκετές συζητήσεις περί διαπαιδαγώγησης…

Ένα θα σας πω: Σαν τες διαπαιδαγωγικές μεθόδους του Τσάρου ένεσhει.

Μια από τις καλύτερές της ήταν η μέθοδος “Ο πελλός θέλει τον αντίπελλον του”:

Ήμουν περίπου 7, όταν με τον μπράδερ αποφασίσαμε να σηκώσουμε μπαϊράκι ενάντια στις καταπιεστικές προσταγές του καθεστώτος που απαιτούσε να μαζεύουμε τα παιχνίδια μας και να κάνουμε τα μαθήματα μας, πριν να μας επιτραπεί η έξοδος για παιχνίδι στη γειτονιά.

Ε όι! Τέτοια καταπίεσης δεν θα ήταν πλέον ανεκτή. Σήκωσα καυγά μεγάλο που κατέληξε στην απειλή “εμείς εννα φύουμεν από το σπίτι!!”.

Ανταρσία.

Πάει η Γιαγια στην πόρτα, την ανοίγει και λέει: Θέλετε να φύετε? Γγόου ον. Μπι μαϊ γκεστ. Η πόρτα είναι ανοικτή και τα σκυλιά δεμένα.

Καϊσι: Χα. Μα ενόμισες μπλοφάρουμεν?? Πως εθθα φύουμεν? Γουότς μαϊ μπάκ!

Τζαι εφύαμεν. Βγήκαμε έξω με το κεφάλι ψηλά και με αγέρωχο σούσμα και φύγαμε.

Η Γιαγιά έκλεισε πίσω μας την πόρτα. 

Άνεμος στη βράκα σας και αέρας στα πανιά σας!

Εμείς κατεβήκαμε στη χωράφα που παίζαμε ως συνήθως, αποφασίσαμεν ότι εκεί θα στήσουμε το νέο ανεξάρτητο σπίτι μας, φτιαγμένο από παλιόξυλα και χαρτόκουτες. Είχαμε και συμπαράσταση από τους υπόλοιπους ροκόλους της γειτονιάς. Επαίζαμεν ώσπου εσκοτείνιασε. Ήταν πολλά ωραία! 

Να σου δείξω εγώ Τσάρε ποιος έσhει το πάνω σhέρι!

…Ώσπου τζαι επεινάσαμεν.

Οκ. Αυτό δεν το είχαμε σκεφτεί. Τώρα? Τι κάμνουμεν? Πάμε σπίτι να φάμε και μετά βλέπουμε?

Πάμε σπίτι, χτυπάμε το κουδούνι. Ανοίει η γιαγιά και μας κοιτάζει παγερά.

Τσάρος: Τι θέλετε παρακαλώ?

Καϊσι: (με κατεβασμένα τα αυτιά) Εεε επεινάσαμε..

Τσάρος: Αφού εσείς θέλατε να φύετε. Ε! Φύετε! 

Και σhλαααγκ κλείει μας την πόρτα στα άκρως έκπληκτα μουτρούθκια μας.

Σοκ, πανικός και ξανά σοκ.

Ρε να κτυπάμε το κουδούνι, ρε να παρακαλάμε, ρε να κοιτάζουμε από τα παράθυρα κάπως έτσι:

…τίποτε η Γιαγιά. 

Εκάθετουν αμέριμνη και “αδιάφορη”  και διάβαζε το βιβλίο της.

Αχχχ… Αυτό ήταν και το τέλος του κινήματος “θα πιάσω τα πράματα μου, να φύω που δαμέσα, να σας δείξω εγώ”.  

Τι να πεις? Οι όμορφες επαναστάσεις όμορφα καταστέλλονται…

Αμαρτιες γονεων...

Εβαλα πελάν πας την τζιεφαλή μου πάλε.

Καλά να πάθω.

Σαν να μην είχα αρκετούς λόγους να νευριάζω κάθε μέρα, προσφέρθηκα να κάνω ιδιαίτερα για 1-2 μήνες.

Όλα άρχισαν όταν προθυμοποιήθηκα να βοηθήσω μια φίλη που έμεινε έγκυος και να της κρατήσω έναν μαθητή ώσπου να γεννήσει-ποσαραντώσει. 

Ο πελάς είναι το “μωρό” μιας οικογένειας  και πάει Β’ Γυμνασίου. Οι βαθμοί του εν τζεί που τα χάλια και τα κενά του πάρα πάρα πάρα πολλά.

Το πραγματικό πρόβλημα όμως δεν είναι ο μιτσής. Εν οι γονείς του. 

Που δεν εκαταφέραν να τον μάθουν τι θα πει υπευθυνότητα και πειθαρχεία και σεβασμός. Ο μιτσής έννεν μαννός. Ούτε μαθησιακά έχει, παρόλο που οι γονείς τον πέρασαν από διάφορα τέστ και τον τρέχουν σε ψυχολόγο ευελπιστώντας για το αντίθετο. Εν απλά τεμπέλης. Κούννος. Lazyboy.

Απλά δε διαβάζει επειδή βαρκέται και μπορεί να γκετ αουεϊ ουιθ ιτ.

Τι να του κάμω καλή μου τζαι γρουσή μου γεναίκα αμαν δε συνάεται να κάμει τα μαθήματά του? Με το να κάθομαι μαζί του 2-3 ώρες τη βδομάδα εννα δει διαφορά ενόμισες? Οξα αμαν τα κάμνουμεν μαζι εννα προοδεύσει? Δαμέ ενιμπόρει να συντάξει μια πρόταση της προκοπής, έχει τόσα κενά, και εννα βελτιωθεί με 2 ώρες δκιάβασμαν?

Εν τζαι είμαι κηπουρός να του τα φυτέψω μες το κεφάλι του. 

Πρέπει και ο ίδιος να κάμει κόπο. Να κάτσει τον κώλον του κάτω τζαι να θκιεβάσει. Αλλά όταν ως τωρά ενεξόρτωσετε να τον μάθετε τόσα χρόνια ότι πρέπει να κάμνει τα μαθήματά του και να αφιερώνει 1 ώρα έστω την ημέρα στα μαθήματα εν φυσικό να έχει τόσο πρόβλημα.

Ακόμα παραπάνω άμα δεν τον έμαθετε ότι άμαν εν άταχτος εννα έσhει συνέπειες. Χωρίς συνέπειες οι περισσότεροι από εμάς θα παίζαμε και το αππαρίν μας και πελλόν. Εν το καταλάβεις ότι πρέπει να έχει και όρια και να μάθει ότι έχει και υποχρεώσεις εκτός από δικαιώματα?

Άμαν τον εμάθετε ότι μπορεί να κάμνει τον πίθηκο στο σχολείο και να μεν ανοίει βιβλίο τζαι πάει αδιάβαστος τζαι εν οκ τζαι εννα βουράτε να παρακαλάτε ή να απειλείτε τους καθηγητές να τον περάσουν με το εσhιέκκιπιν, και στο σπίτι δεν θα έχει καμία συνέπεια, καμία τιμωρία, πώς εννα καταλάβει ότι πρέπει να αλλάξει συμπεριφορά?

Κατά την άποψή μου όλα ξεκινούν από εκεί. Άμα δε διορθώσετε αυτό το πρόβλημα δε θα διορθωθεί τίποτα.

Ακούτε τωρά συζήτηση με τη μάνα:

Κ=Καϊσίν

Μ=Μάνα (του μιτσή, όχι η Μάνα)

Μ: Ελα Καϊσίν μου. Εθελες να μιλήσουμε?

Κ: Ναι. Εν για να δώ πως είναι τα πράγματα μετά από εκείνη τη συζήτηση που είχα προχθές μαζί του. (aka τσάιν)

Μ: Ούφου Καϊσιν μου ένιξερω τι να του κάμω πλέον. Εννα με πελλάνει. Εν ακούει. Ετο σημερα που είχαν απεργία τα σχολεία, επήεν με ένα φίλο του στη Λήδρας, αντί να πάει σπίτι τζαι δεν μου είπε τίποτε, τζαι έψαχνα τον.

Κ:…………. Πάει κάπου χωρίς να σας το πει?

Μ: Ναι και όταν τον εντόπισα στο τηλέφωνο τελικά είπα του ως τες 1 να είναι σπίτι, αλλά τωρά πιάννω τον και δεν μου το απαντά πάλε.

Κ: (Πάλε!?!?!?!?! ΠΑΛΕ?!?!?!?!) Ε…. κυρία Τάδε μου εν γίνεται τούντο πράμα! Εξαναείπα σας το. Πρέπει να μάθει να συμπεριφέρεται πιο υπεύθυνα.

Μ: Ναι, μα τι να του κάμω??? Είπα του τα πολλές φορές.  Έπιασα και την ψυχολόγο και είπεν μου εννα του μιλήσει. Τι να κάμω?

Κ: (ΧΑΛΟΟΟΟΟΟΥ) Να τον βάλετε καμιάν τιμωρία μήπως?

Μ: Λαλείς? Ναι θα του πω ότι έθθα τον πάρω να κουρευτεί αύριο.

Κ: (ααααα??? Σοβαρομιλά?) Κυρία Τάδε, δε νομίζω ότι η αναβολή του κοψίματος των μαλλιών του εν κάτι που θεωρείται τιμωρία. 

Τιμωρία είναι να του πεις αν δεν απαντάς το τηλέφωνο της μάμας/δεν τηρείς την ώρα που πρέπει να επιστρέψεις/πάεις κάπου χωρίς άδεια εννα κατάσχουμεν το ποδήλατό σου/δεν έχει τηλεόραση για 2 μέρες/δεν έχει έξοδο το Σ/Κ. 

Κάτι που θα το στερηθεί τέλος πάντων.

Οι ΝΕΥΡΕΣ μου!

Κόρη μου. Καλή μου γεναίκα. Σίριουσλι. Πίενε εσύ στον ψυχολόγο καλύτερα να μάθεις να συνάεις το κοπελλούιν σου νομίζω. Πίενε κανέναν σεμινάριο με θέμα «πώς να κάνετε τα κοπελλούθκια σας να σας κρόνονται».

(ωωωμμμμ ώσπου να περάσει το δίμηνο)